Onico Energia.pl

Czujnik gazu a czujnik czadu: różnice, dobór i miejsce montażu

Czujnik gazu a czujnik czadu: różnice, dobór i miejsce montażu

Zapach ulatniającego się gazu i obecność czadu oznaczają dwa różne zagrożenia. Pierwsze może wynikać z nieszczelności instalacji, drugie z nieprawidłowego spalania paliwa lub odprowadzania spalin. Dlatego czujnik gazu ziemnego i czujnik tlenku węgla pełnią inne funkcje, a w domu z urządzeniami gazowymi często potrzebne są oba. O skuteczności ostrzegania decydują również miejsce montażu, sprawność urządzenia i właściwa reakcja na alarm.

Czujnik gazu a czujnik czadu: co wykrywają?

Pod nazwą „czujnik gazu” najczęściej kryje się detektor gazów palnych. Trzeba jednak sprawdzić, do jakiego paliwa jest przeznaczony konkretny model. Urządzenie wykrywające metan nie musi nadawać się do wykrywania propanu i butanu.

Rodzaj urządzenia Co wykrywa? Przed jakim zagrożeniem ostrzega?
Czujnik gazu ziemnego Metan, czyli główny składnik gazu ziemnego Nagromadzenie gazu mogące doprowadzić do pożaru lub wybuchu
Czujnik LPG Propan, butan lub ich mieszaninę, zgodnie ze specyfikacją Wyciek gazu z butli albo instalacji LPG
Czujnik czadu Tlenek węgla, oznaczany jako CO Zatrucie tlenkiem węgla

Gaz ziemny dostarczany do domowej instalacji jest nawaniany, dlatego jego wyciek może być wyczuwalny. Czad jest bezwonny i bezbarwny — nie da się rozpoznać jego obecności zmysłami.

Czujnik czadu nie zastępuje czujnika gazu ziemnego, a detektor metanu nie zapewnia wykrywania CO. Czujka dymu pełni jeszcze inną funkcję: ostrzega przed dymem powstającym podczas pożaru.

Skąd bierze się tlenek węgla?

Czad powstaje podczas niepełnego spalania paliw, między innymi gazu, drewna, węgla czy oleju opałowego. Zagrożenie może wiązać się z niesprawnym urządzeniem, niedostatecznym dopływem powietrza lub problemami z odprowadzaniem spalin.

Sam wyciek niespalonego gazu ziemnego nie jest tym samym co emisja czadu. Z kolei brak zapachu gazu nie świadczy o braku CO. To istotne zwłaszcza w łazienkach z gazowym podgrzewaczem wody i pomieszczeniach z urządzeniami pobierającymi powietrze do spalania z wnętrza budynku.

Jak dobrać odpowiednie urządzenie?

Zacznij od ustalenia, jakie paliwo jest używane i jakie urządzenia znajdują się w pomieszczeniu. Przy kuchence podłączonej do sieci potrzebny jest detektor przeznaczony do metanu. Przy zasilaniu z butli należy szukać urządzenia wykrywającego LPG. Obecność urządzeń spalających paliwo uzasadnia także dobór ochrony przed tlenkiem węgla.

Przed zakupem sprawdź:

  • Dokumentację i zgodność z normami. Dla domowych czujek CO istotna jest norma PN-EN 50291-1 oraz znak budowlany B, a dla domowych detektorów gazów palnych norma PN-EN 50194-1. Sam opis „czujnik bezpieczeństwa” nie określa zakresu ochrony.
  • Dopuszczalne warunki pracy. Temperatura, wilgotność i możliwość występowania pary wodnej mają znaczenie szczególnie w łazience, kotłowni i garażu.
  • Zasilanie. Sprawdź, czy urządzenie działa podczas zaniku prądu i czy ma sygnalizację rozładowania baterii.
  • Okres eksploatacji. Sensor ma ograniczoną trwałość. Wymiana baterii nie przedłuża automatycznie jego żywotności.
  • Sposób alarmowania. Sygnał musi być słyszalny również tam, gdzie domownicy śpią. Osoby z niedosłuchem mogą potrzebować dodatkowej sygnalizacji.

Przy ocenie oznaczeń pomocny jest poradnik Państwowej Straży Pożarnej dotyczący wyboru i użytkowania czujek, który omawia także detektory gazu.

Urządzenie wielofunkcyjne można wybrać wtedy, gdy dokumentacja jednoznacznie potwierdza wykrywanie wszystkich potrzebnych gazów. Sprawdź również, czy przewidziane miejsce montażu odpowiada każdej funkcji. Dwa osobne detektory często ułatwiają prawidłowe rozmieszczenie.

W zakładzie przemysłowym dobór detekcji, sygnalizacji i ewentualnego odcięcia gazu należy powierzyć specjaliście, z uwzględnieniem instalacji i warunków pracy obiektu.

Gdzie zamontować czujnik gazu?

Dokładną wysokość, odległość od potencjalnego wycieku i sposób mocowania określa instrukcja konkretnego modelu. Ogólna zasada wynika z właściwości wykrywanego gazu.

Gaz ziemny: w górnej części pomieszczenia

Metan jest lżejszy od powietrza, dlatego detektory gazu ziemnego zwykle montuje się wysoko, pod sufitem, w pomieszczeniu z potencjalnym źródłem wycieku. Instrukcja wskazuje wymagany odstęp od sufitu oraz dopuszczalną odległość od urządzenia gazowego.

Nie wybieraj miejsca wyłącznie dlatego, że znajduje się tam wygodne gniazdko. Detektor nie powinien być zasłonięty szafką ani umieszczony bezpośrednio nad palnikami, przy oknie lub nawiewie. Takie warunki mogą utrudniać dopływ gazu do sensora albo zakłócać pracę urządzenia.

LPG: w dolnej części pomieszczenia

Propan i butan są cięższe od powietrza, więc mogą gromadzić się przy podłodze. Przeznaczony do nich detektor umieszcza się nisko, z zachowaniem odstępów podanych przez producenta.

Przeniesienie czujnika metanu bliżej podłogi nie zmienia go w detektor LPG. Zgodne muszą być zarówno przeznaczenie urządzenia, jak i jego lokalizacja.

Gdzie umieścić czujnik czadu?

Tlenek węgla miesza się z powietrzem, a jego rozchodzenie zależy między innymi od temperatury spalin i przepływów w pomieszczeniu. Nie ma jednej wysokości montażu właściwej dla wszystkich sytuacji.

W pomieszczeniu z urządzeniem spalającym paliwo instrukcja może przewidywać montaż na ścianie lub suficie, z określonym odstępem od źródła spalin. W sypialni bez takiego urządzenia zalecenia mogą dotyczyć umieszczenia czujki bliżej strefy oddychania. Nie należy przenosić tych wskazówek między pomieszczeniami bez sprawdzenia dokumentacji.

Czujki nie zasłaniaj zasłoną ani meblami. Zachowaj wymagane odległości od okien, wentylacji i narożników. Do łazienki wybierz model dopuszczony do panującej tam wilgotności i zamontuj go poza miejscem narażonym na zachlapanie.

W większym domu pojedyncza czujka może być niewystarczająca. Uwzględnij rozmieszczenie źródeł zagrożenia, kondygnacje oraz słyszalność alarmu przy zamkniętych drzwiach sypialni.

Jak kontrolować sprawność czujników?

Po instalacji przeprowadź test opisany w instrukcji i powtarzaj go z częstotliwością wskazaną przez producenta. Przycisk testowy sprawdza funkcje określone dla danego modelu; nie należy traktować go jako samodzielnej kalibracji sensora.

Nie testuj urządzenia gazem z zapalniczki, spalinami ani samodzielnie wywołanym wyciekiem. Do ewentualnego testu gazowego stosuje się wyłącznie procedurę i środki dopuszczone przez producenta.

Regularnie usuwaj kurz zgodnie z instrukcją, nie maluj obudowy i nie rozpylaj przy niej preparatów chemicznych. Zapisz termin wymiany urządzenia. Zapoznaj domowników z różnicą między alarmem zagrożenia, sygnałem usterki i ostrzeżeniem o słabej baterii.

Czujniki uzupełniają przeglądy instalacji, serwis urządzeń oraz kontrolę przewodów spalinowych i wentylacji.

Co zrobić po uruchomieniu alarmu?

Alarm gazu palnego

Nie używaj ognia, nie włączaj ani nie wyłączaj światła i urządzeń elektrycznych, nie wyciągaj wtyczek. Telefonu użyj dopiero poza zagrożoną strefą.

Opuść budynek i ostrzeż pozostałe osoby bez używania dzwonków elektrycznych. Jeśli możesz bezpiecznie, bez opóźniania ewakuacji, zamknąć dostępny zawór gazu lub otworzyć okno po drodze, zrób to. Nie szukaj miejsca nieszczelności.

Z bezpiecznego miejsca zgłoś podejrzenie wycieku gazu sieciowego pogotowiu gazowemu pod numerem 992. Przy zagrożeniu życia, pożarze lub wybuchu dzwoń pod 112.

Alarm czadu

Natychmiast wyjdź na świeże powietrze i wezwij pomoc pod numerem 112. Nie czekaj na objawy zatrucia i nie pozostawaj w środku, aby obserwować wskazania czujki. Nie wchodź ponownie do niebezpiecznego pomieszczenia po osobę poszkodowaną — przekaż jej lokalizację służbom.

Jeżeli nie potrafisz rozpoznać rodzaju alarmu urządzenia wielofunkcyjnego, ewakuuj się, unikając czynności mogących wywołać iskrę. Powrót jest możliwy dopiero po potwierdzeniu bezpieczeństwa przez służby. Ustanie sygnału po przewietrzeniu nie oznacza, że przyczyna została usunięta.

Tak samo reaguj na wyraźny zapach gazu lub podejrzenie zatrucia, nawet gdy czujnik milczy.